Cryo 1.0

Cryo 1.0

Op mijn verjaardag 22 februari, hadden wij een afspraak in het ziekenhuis.

1 rust cyclus en op de 1e dag van mijn volgende menstruatie moest ik starten met de Progynova. Waar ik normaal een cyclus heb van 32 dagen was er na 38 dagen nog steeds niks te bekennen. Op een gegeven moment toch maar contact opgenomen met het ziekenhuis want dit schiet niet op. De hele planning ligt in de war en niet alleen die van ons maar ook die van het ziekenhuis!! Toch maar voor de zekerheid ook een zwangerschapstest gedaan maar deze was negatief. De verpleegkundige zou even overleggen met de arts en om 13.00 uur werd ik terug gebeld. Of ik toch maar voor de zekerheid even langs wilde komen voor een echo.
Die dag, je raad het al, word ik toch einde van de dag ongesteld, een cyclus van 41 dagen!!
Ook al staat er duidelijk in m’n boekje hoe en wat er moet gebeuren heb ik toch maar het spoed nummer gebeld aangezien het gewone telefoon nummer maar tot 16.00 uur bereikbaar is.

Ik kreeg een hele vriendelijke gynaecoloog aan de telefoon die het even zou overleggen met een fertiliteitsarts. Binnen een half uur werd ik teruggebeld. Als de menstruatie goed door zou zetten moest ik de eerste pil gaan slikken. En die avond ging dus ook de 1e tablet Progynova naar binnen.

Spannend!!! weer een nieuw hoofdstuk…. Er werd een afspraak gemaakt voor 10 april om 09.20 voor een echo om te kijken hoe mijn baarmoederslijmvlies er na 10 dagen Progynova uit zou zien.

Zoals wel weer te voorspellen is was mijn baarmoederslijmvlies heel mooi vanmorgen. 3 lagen, 10 mm. Ze willen minimaal 7 mm maar dat dit nu al 10 mm is was voor de arts een goed teken. Tja…. kon ik haar zelf ook wel vertellen. Het nestje maakt mijn baarmoeder altijd wel heel goed aan…. We gingen weg met de afspraak dat ik vandaag tussen 12.oo uur en 15.00 uur gebeld zou worden door iemand van het lab met verdere instructies en de planning.

Toen ik om 15.00 uur nog steeds niet gebeld was heb ik Jos gevraagd even contact op te nemen met het ziekenhuis om er zeker van te zijn dat ze mij niet vergeten waren… Waren ze natuurlijk niet, duh! En rond half 4 ging mijn telefoon.

Zondag 16 april (ja 1e paasdag) tussen 10.00 uur en 12.00 uur word ik gebeld door iemand van het lab en dan krijgen we te horen of onze eskimo het ontdooien overleefd heeft. Mocht dit zo zijn dan moeten we in de middag naar het ziekenhuis en dan word het embryootje teruggeplaatst. Bizar eigenlijk… Dat embryootje zit nu nog in de stikstof, in -197 graden. Deze word zaterdag uit het stikstof gehaald en in een ‘broedstoof’van 37 graden gelegd. Op deze manier ontdooit het embryootje heel langzaam en is het te hopen dat deze er nog mooi uit ziet en zich weer door zal gaan delen…

Wat zou het toch mooi zijn als het geluk nu een keer aan onze kant zal staan… maar ik durf niet te hopen… ik ben zo bang.. bang voor weer een teleurstelling. Ik sluit me af… voor de tegenslag, voor de angst dat we toch alsnog een nieuwe IVF behandeling moeten ondergaan.. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat dit goed zal gaan maar we moeten wel blijven hopen.

10%…. 10% kans op een zwangerschap, zo’n laag percentage… laat mij alsjeblieft een keer bij deze 10% zitten!!

0,1% van de vrouwen krijgt te maken met overstimulatie en ook dat had ik.. dus ik vind dat ik ook wel bij die 10% mag zitten..

Spannend…. hopelijk gaan de dagen heeeeeeel snel voorbij.

 

To be continued..

(38)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *