Update

Update

Zo, even de tijd gevonden voor een update.

het is een ontzettend heftige week geweest. Afgelopen week zijn we op de dinsdag na iedere dag in het ziekenhuis geweest. M’n buik zit vol… vol met follikels en hopelijk ook met eitjes. Toen we afgelopen maandag naar het ziekenhuis gingen was al duidelijk dat de follikels goed aan het groeien waren. Nog lang niet groot genoeg. Ik werd naar huis gestuurd en moest een afspraak maken voor woensdag. Dit was omdat ik al een beetje last van m’n buik had en ik goed in de gaten gehouden moet worden omdat er geen problemen zijn met mijn vruchtbaarheid en er veel groeit. Van de arts moest ik rust houden en veel drinken. Ik heb hier uiteraard braaf naar geluisterd aangezien mijn eigen gezondheid echt op 1 staat!

woensdag ochtend om 09.50 zaten we weer braaf in het ziekenhuis. Voor de echo had ik weer dezelfde arts die de echo deed voordat ik begon met stimuleren. De groei was nog niet goed gegaan dus de punctie dag werd al een dag opgeschoven naar de zondag. Ook moest ik bloedprikken omdat er veel kleine follikels te zien waren. Ik weet niet precies hoe het zit maar het schijnt dat alle follikels ook hormonen afgeven en aangezien ik met de 2 injecties ook weer hormonen inspuit moet het goed in de gaten gehouden worden omdat we niet willen dat ik last krijg van overstimulatie. Ik zou in de middag te horen krijgen wat het uitslag van het bloed was en hoe nu verder.

Om half 1 ging mijn telefoon. Groen licht voor nu. Oestradiol waarde was nu 4700 en we mochten de volgende dag, donderdag dus, weer terugkomen voor weer een echo en bloedprikken.

dus donderdag ochtend ging weer de wekker om 06.15… en zaten we weer vroeg in de auto. Deze arts waarschuwde ons dat de follikels echt nog te klein waren en dat m’n bloedwaarden echt goed moesten blijven anders zou het allemaal gecanceld worden. Na de afspraak dus weer bloedprikken en weer wachten op het telefoontje van het ziekenhuis. En daar was de klap…. de vrouw die ik aan de telefoon had vertelde dat m’n oestradiol nu 7400 was en dat we echt rekening moesten gaan houden dat we moesten gaan stoppen. Weer een afspraak gemaakt voor morgen, vrijdag dus. Weer echo en weer bloedprikken. WoW dat is een klap… straks is alles voor niks geweest… heb gehuild heel hard … wat een verdriet. Ja ik weet dat m’n eigen gezondheid belangrijk is maar we hebben hier zo naar uitgekeken… 6 weken lang injecties..

vrijdag ochtend, weer om 06.15, gaat de wekker. Met Jos had ik al afgesproken dat we vroeger zouden gaan dan anders zodat ik voor de afspraak in ziekenhuis al bloed geprikt had. Iets voor 9 uur had ik bloedgeprikt en nu was het duimen draaien….

iets voor half 10 zaten we in de wachtkamer en ik zag de arts zitten waarbij we de intake gesprekken hebben gehad. Ze herkende me gelijk en vroeg hoe laat ik een afspraak had. Ze kwam tot de conclusie dat ik bij haar collega een echo zou hebben. 2 minuten later zegt ze zachtjes; kom maar gauw. De boze gezichten van de andere paren waren te grappig want die hadden natuurlijk door dat ik voorgetrokken werd. Deze echo was heel belangrijk! Als er minstens 2 grotere follikels van minimaal 17 mm te zien zouden zijn zouden m’n follikels punctie klaar zijn! De eerste die opgemeten werd was 17,8 mm! Tranen van opluchting rolde over m’n wangen. In 1 dag tijd was alles zo snel gegroeid!!!! M’n linker eierstok ligt op dit moment achter m’n baarmoeder. Jos moest op m’n buik drukken om de follikels beter zichtbaar te maken. Eigenwijze eierstok! Het is een fantastische score…. maar het zijn er een hoop! We hadden afgesproken dat we even zouden wachten op de bloeduitslag… als het oestradiol onder de 14400 zou zijn zou ik groen licht hebben. Het wachten duurde lang maar om 10.50 ging m’n telefoon. Groen licht!! M’n bloed is wel wat dik al, hematocrietwaarde is 4.4 en mag maximaal 4.6 zijn. En m’n oestradiol was iets meer dan 11000. Fantastisch! We hebben t gered. Weer werd duidelijk gemaakt, veel water drinken rustig aan doen niet teveel lopen. Vanmiddag word je gebeld met de rest van de instructies.

en dus gingen we naar huis, opgelucht , tranen en spanning.

In de middag ging m’n telefoon. Die avond om 21.30 de laatste injectie met 10000 eenheden pregnyl. Deze moesten we zelf mengen. Om 21.15 uit de koelkast en klokslag 21.30 in m’n buik spuiten. Deze injectie zorgt voor de laatste rijping van de eitjes en dat ze los komen te zweven in de follikel. Zondag om 09.00 uur melden in het ziekenhuis en om 09.30. Ik heb nog duidelijk aangegeven dat ik morfine wil. Aangezien m’n eierstok dus achter m’n baarmoeder ligt op dit moment verwacht de arts dat het geen prettige punctie zal zijn. Kan me sowieso niet voorstellen dat een punctie prettig kan zijn hahaha.

mama belde met de vraag of ik een boterham voor haar wilde maken. Boterham gesmeerd met pindakaas en een sultana in een boterhamzakje gestopt. Ze stond voor de deur en haalt uit de achterbak een prachtig bloemstuk tevoorschijn!!!! Gekregen van mama, gj, Joyce, ak en Isabeau! Zo lief en mooi. Staat te pronken op de eetkamertafel!

Ik zat the voice te kijken en opeens zie ik iemand zwaaien voor het raam. Ik zeg tegen jos volgens mij staat Gwen voor de deur. En ja hoor daar staat ze, met een mandje met allemaal kadootjes in der hand. Wat een toppertje is t ook. Zo lief… de tranen stonden in m’n ogen! Zo fijn dat er mensen zijn die zo met me meeleven!

stipt om 21.30 zit de pregnyl in m’n lichaam. En god wat deed ie zeer… branden als een malle! En zelfs nu, bijna 24 uur later doet de plek waar de injectie gezet is nog zo’n pijn. Maar schijnt normaal te zijn. M’n buik is opgezet…. en m’n eierstokken zijn ontzettend gevoelig. Ik denk dat als je dit nooit meegemaakt heb dat je je ook niet voor kunt stellen hoe het voelt haha.

rond 22.00 uur gaat Gwen naar huis en kruip ik m’n bedje in. Moe van alle zenuwen en moe van de spanning die nu alweer zo aanwezig is in m’n lichaam.

de afgelopen week heeft dus bestaan uit wachten, ziekenhuis bezoekjes , echo’s en bloedprikken. Liggen op de bank, veel drinken.

en morgen is het dan zo ver.. de dag van de punctie. Ben doodsbang voor de pijn maar ik laat het maar over me heen komen…

X

(19)

2 gedachten over “Update

  1. Even een reaktie. Wat een spannende week was dat voor jullie. Mijn zussen waren hier en ik heb je blog voorgelezen. Behoorlijk heftig allemaal en idd dit moet je meegemaakt hebben wil je het zo kunnen voelen. Lieve Charlotte hou je lekker rustig en all the best van ons allen liefs To.

  2. Heeeyyy Charlotte,
    Had flink wat terug te lezen.. wat een heftige periode heb jij achter de rug en daar zit je zo te lezen nog steeds middenin.
    Sterkte ! En wie weet ..! Ga voor je duimen xxx Merel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *