We zullen doorgaan

We zullen doorgaan

vandaag 8 januari ben ik al bijna 3 weken in de weer met de injecties.

het gaat goed, althans goed… ik begin toch wel last te krijgen van de hormonen wat resulteert in verschrikkelijk moe zijn, 24 uur per dag knallende koppijn, prikkelbaar en niet kunnen slapen. Het enige moment wanneer ik wel kan slapen is overdag. Echt handig is dat niet want dan slaap ik snachts niet. Ik probeer wakker te blijven overdag, en soms heb ik nachten dat ik gewoon wel door kan slapen. Maar soms….. ieder uur wakker worden, heel warm en het dan weer super koud hebben!

Afgelopen week was rampzalig… 24 uur per dag hoofdpijn. Ik slik paracetamol alsof het snoepjes zijn. Zonder deze mooie witte pilletjes ben ik een wrak. Als ik in de ochtend wakker word dan begint het en zo blijft het de hele dag.

De injecties gaan eigenlijk best goed, heb geen pijn meer tijdens het inspuiten. Maar ik begin er tegenop te zien. M’n buik is blauw en gevoelig maar Jos geniet er stiekem nog iedere avond van haha.

genoeg geklaag… we doen het voor het goede doel. En laten we in godsnaam hopen dat het ook allemaal goed uit gaat pakken.

de dagen kruipen voorbij en de dag van de punctie komt dichterbij. Ik ben zenuwachtig en bang voor de pijn. Ik weet dat ik een morfine infuus krijg want dat heb ik gevraagd en ik hoop van harte dat het gaat helpen.

volgende week maandag weer een afspraak in het ziekenhuis. Follikels tellen en dan krijg ik te horen hoeveel eenheden gonal f ik moet spuiten. Vanaf volgende week dus 2 injecties. Maaaaaar als het even meezit ben ik daardoor ook van de hoofdpijn af. Duimen maar.

(13)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *